روستای انگره Angare village

روستای انگره از از دهستان شش پیر ، بخش همایجان، شهرستان سپیدان می باشد. طبق سرشماری 1385، جمعیت روستای انگره 86 نفر بوده که متشکل از 19 خانوار است.  برای رسیدن به این روستا باید در جاده شیراز-اردکان ، در 15 کیلومتری اردکان، وارد فرعی سمت راست جاده شد که به روستای برشنه میرسد و سپس جاده را ادامه داده و بعد از عبور از یک گردنه به برم ششپیر می رسیم، و باز هم جاده را ادامه می دهیم تا از گردنه یوزگرد عبور کرده. بعد از گردنه باید وارد فرعی سمت چپ شده. بعد از گذراندن روستای قلعه عبدالله به روستای انگره می رسیم. این روستا در پای کوه رنج قرار دارد. وارد روستا میشویم. روستای سرسبز همراه با نهر آبی سرد که از کوه رنج سرچشمه می گیرد. نهر آب از سراب انگره سر چشمه می گیرد که  سرچشمه آن حدود 3 کیلومتر بعد از روستا است. هر چند اطراف این نهر درختی نیست، ولی باز هم در روزهای تعطیل شاهد مسافرانی هستیم که کنار آب بساط خود را پهن کرده اند.علاوه بر این غاری به غار انگره مینو در همین دره قرار دارد که کاملا فنی هست. یکی از مسیرهای صعود به قله رنج از این روستا می باشد که در پستی جداگانه توضیح داده خواهد شد.

انگره

انگره

نهر انگره

نهر انگره

Advertisements

غار ماهی های کور – Blind Fish Cave

منطقه بین دورود و اندیمشک( جنوب لرستان و شمال خوزستان) یکی از مناطق بکر این مملکت خراب شده هست که به علت کوهستانی بودن هنوز راه آسفالت ندارد و راه ارتباطی روستاهای آن منطقه راه آهنی است که رضا شاه 70 سال پیش در این منطقه کشیده. این ناحیه جاذبه های متعددی دارد که بعضی از آنها بسیار معروف هستند، نظیر: آبشار بیشه، آبشار شوی، دریاچه گهر، آبشار نوژیان و … . و اما غار ماهی های کور.  از اندیمشک که با قطار به سمت دورود حرکت کنیم بعد از گذراندن ایستگاه های دوکوهه، گل محک، شهبازی، تله زنگ و تنگ پنج به ایستگاه تنگ هفت می رسیم که روستای کوچکی است. در این ایستگاه فقط قطار محلی دورود-اندیمشک و قطار عادی اهواز-تهران توقف دارند. این روستا یک مغازه سوپری کوچک هم دارد. هم اکنون در روستای تنگ پنج ، بساط سد سازی بر روی رودخانه بختیاری گسترده است و همه این مناطق در حال جنب و جوش هستند. کارگاهی هم در نزدیکی روستا برقرار بود که در حال عملیات جاده سازی برای سد بختیاری بودند( 1388). مسیر جاده در حال ساخت اینگونه است: خرم آباد-چمشک-امامزاده سید علی-سیرم-لون-تنگ هفت-تنگ پنج. و آیا بعد از ساخت این جاده اثری از طبیعت زیبای این منطقه باقی خواهد ماند؟؟

اما نحوه رفتن: باید در ایستگاه تنگ هفت از قطار پیاده شویم و بعد در امتداد  رودخانه سزار (sezar)همراه با ریل راه آهن پیش برویم تا پس از یک ساعت و نیم  به پل سیرم (sirom) میرسیم. این پل بر روی رودخانه سیرم قرار گرفته و پل با عظمتی است که همچون دیگر پل های زمان رضا شاه فقط از سنگ و سیمان، بدون هیچ آرموتوری ساخته شده. اینجا در واقع محل تلاقی رودخانه سیرم (که رود کوچکی است) با رودخانه عظیم سزار است. از اینجا وارد راه مالرویی میشویم که تقریبا در امتداد رودخانه سیرم قرار گرفته.

پل سیرم و رود سزار

پل سیرم و رود سزار

پس از یک ساعت به  موردهای سبز می رسیم که نشان دهنده روستای لون (lavan) هستند. روستای لون تنها از یک خانوار تشکیل شده. قبلا روستای بزرگتری در این نزدیکی بوده که متروک شده. بیشتر جمعیت اینجا عشایری است. کمی پس از روستای لون در جوار قبرستان روستای لون ، اتاقکی است مشهور به امامزاده رضا و درکنار آن چشمه های پر آب و باغات انار و میوه های دیگر.

قبرستان و امامزاده ی روستای لون

قبرستان و امامزاده ی روستای لون

در تنگ هفت به ما گفتند که تا لون و غارماهی های کور امن هست و از آنجا به بعد، بهتر است که نروید. از چشمه ها تا غار ماهی های کور که در دامنه کوه واقع شده راهی نیست. حدود نیم ساعت. در نزدیکی این غار هم تابلویی فلزی نصب شده که بر روی آن نوشته شده اثر ملی طبیعی. در واقع ما فقط میتوانیم دهانه این غار را ببینیم. این غاری زیرزمینی که به یک منبع آب اتصال دارد و فقط با  وسایل غواصی میتوان به درون آن رفت . اما این غار به این علت مشهور شده که درون نوعی ماهی زیست که میکند که کور است و بدنی تقریبا شفاف دارد. اگر چندی کنار دهانه غار بنشینی شاید بتوانی یکی را بگیری. ولی لطفا آزادش کنید، چرا که این ماهی در معرض انقراض است.

غار ماهی های کور

غار ماهی های کور

کلا این منطقه طبیعت بسیار زیبایی دارد که واقعا دیدنی است، مخصوصا در فصل بهار. پایین امامزاده پرتگاهی است که در پایین آن رود سیرم جریان دارد. در اطراف غار هم آبشارکهای زیبا و موردهای سرسبز قرار دارد.

در طبیعت:

– آشغال نریزید.

– بی جهت آتش روشن نکنید. برای درست کردن یه چایی آتیشی و لذت بردن از آن، یک آتش کوچک کافی است. لازم نیست هر چه چوب و هیزم را پیدا کردید، آتش بزنید.

– به عقاید مردم روستا احترام بگذارید. شما به محل زندگی آنها وارد شده اید، پس باید تابع قوانین آنها باشید.

کوه رنج و جنگل

تا درخت دوستی بر کی دهد      حالیا رفتیم و تخمی کاشتیم

گویند در روزگاری نه چندان دور (حدود شصت سال پیش)، دشت سعلکی و دامنه کوه رنج جنگلی انبوه بوده. و این در حالی است که در اثر هیزم شکنی های بی رویه و بعد هم لطف گوسفند های عشایر که هر نهال نو رسیده ای را نابود می کنند، اکنون در دشت سعلکی حتی یک درخت هم دیده نمی شود و در دامنه کوه رنج تنها تعداد بسیار اندکی درخت وول به چشم می خورد.

امروز به کوه رنج رفتم و تعدادی تخم بادام در گردنه کوه رنج زیر خاک کردم. در واقع امتحان کردم تا ببینیم چه پیش آید. احتمال اینکه در این ارتفاع (3500 متری) درخت بادام رشد کند، کم است. این نوع بادام ، بادام دیم است که در زبان محلی «بادام بج» نامیده می شود. در ارتفاع پایین تر هم میشود بادام کاشت و احتمال رشد هم خیلی زیاد است ولی در ارتفاع پایین تر، بزها و گوسفندهای عشایر امانی به هیچ گیاهی نمی دهند. باید صبر کرد تا خرداد سال آینده، تا نتیجه را دید.