قله رنج بخش دو – صعود از مسیر سه چاه و جانپناه

معروفترین مسیر صعود به قله رنج از سمت سه چاه می باشد که هیئت کوهنوردی نیز در این قسمت جانپناهی ساخته است. برای رفتن به این مکان باید از اردکان به سمت کمهر(همان جاده آبشار مارگون) حرکت کرد و پس از حدود 8 کیلومتر از اردکان، بعد از راهدارخانه ، در سمت راست جاده یک فرعی خاکی دیده میشود. همینجا از ماشین پیاده شده و جاده خاکی را امتداد می دهیم . بعد از نیم ساعت به جانپناه کوهنوردی می رسیم. از این جا قله رنج را با ابهت تمام میتوان تماشا کرد.

جانپناه کوه رنج

جانپناه کوه رنج

کوه رنج در حقیقت از دو قله  تشکیل شده که بوسیله یک یال این دو قله بهم متصل شده اند. قله سمت جنوبی که همان قله اصلی است رنج سعلکی نامیده میشود که به ارتفاع 3708 متر می باشد و قله سمت شمال، که کم ارتفاع تر هست، رنج گمبیل نامیده میشود. برای صعود به قله اصلی ، دو مسیر عادی و مسیر فنی وجود دارد. مسیر اول از میان دو رنج شروع شده و با رسیدن به خط الراس میتوان به قله دسترسی پیدا کرد. اما مسیر دوم که نیمه فنی هست مشهور به مسیر لقمانی است که باز هم از چشمه آب خورشگاه شروع شده و پس از قسمت تنوره به صخره واقع در بالای تنوره رسیده، پس از گذراندن این مسیر به قله میتوان رسید.این مسیر مستلزم به همراه داشتن وسایل فنی هست. کروکی کوه رنج را میتوانید در زیر ببینید:

این کروکی از سایت http://www.sepidan.org گرفته شده است.

کروکی کوه رنج

کروکی کوه رنج

اما مسیر اول که مسیر راحت تری هست. از جان پناه تا قله حدود 3:30 تا 4 ساعت طول می کشد. از جان پناه با کم کردن ارتفاع از طریق دره ای که در مقابلمان قرار دارد، بعد از نیمساعت به چشمه ای در پای رنج می رسیم که نام آن آب خورشگاه یا گور خصمون می باشد. دیگر در مسیرمان چشمه نیست و همینجا آب کافی را برمیداریم.

چشمه آب خورشگاه یا گور خصمون

چشمه آب خورشگاه یا گور خصمون

از مسیر گرده ای شکل بین دو قله که به رنج کوچک نزدیکتر است ، شروع به بالارفتن می کنیم. مسیر پرشیب و نفس گیری هست. سپس به بالای یال میرسیم که ارتفاع آن 3500 متر میباشد. اینجا دیگر همه ی کوه های اطراف پیدا هست.

یال بین دو قله

یال بین دو قله

در سمت راست خط الراس را ادامه داده تا به بلندای ستیغ رنج  برسیم. قله نوک تیز رنج. مناظر اطراف بسیار زیبا هستند. دریاچه سد درودزن(داریوش) در دوردست ها دیده میشود و همچینین تنگ براق و دیواره بهشت گمشده. اگر آسمان بدون گرد و غبار باشد می توان قله بل اقلید و قله پازن پیر را مشاهد کرد. در تصویر زیر مسیر حرکت بر روی گوگل ارث نشان داده شده:(برای وضوح بیشتر عکس را دانلود کرده و با وضوح کامل ببینید)

مسیر صعود به قله رنج از مسیر سه چاه و جانپناه بر روی گوگل ارث

مسیر صعود به قله رنج از مسیر سه چاه و جانپناه بر روی گوگل ارث

مسیر قله رنج را که توسط جی پی اس ثبت شده، میتوانید از لینک زیر دانلود کنید. لازم به ذکر است این مسیر با فرمت مخصوص برنامه مپ سورس است و با جی پی اس گارمین تهیه شده:

roajn-janpanah track

پیوندهای در رابطه با این پست:

قله رنج بخش یک – Roanj peak

قله رنج بخش سه – صعود از روستای انگره

در طبیعت:

– آشغال نریزید.

– بی جهت آتش روشن نکنید. برای درست کردن یه چایی آتیشی و لذت بردن از آن، یک آتش کوچک کافی است. لازم نیست هر چه چوب و هیزم را پیدا کردید، آتش بزنید.

– به عقاید مردم روستا احترام بگذارید. شما به محل زندگی آنها وارد شده اید، پس باید تابع قوانین آنها باشید.

Advertisements

قله رنج بخش یک – Roanj Peak

کوه رنج، دومین قله بلند استان فارس، میعادگاه همیشگی کوهنوردان فارس هست.

کوه رنج

کوه رنج

کوه رنج در شمال غربی شهر اردکان واقع گردیده که ارتفاع قله آن 3708 متر میباشد. این قله زیبا در جاده شیراز-اردکان از فاصله دور نمایان است. کوه رنج در واقع سومین کوه در شمال شهر اردکان می باشد. ابتدا کوه مور، سپس کوه گر و بعد کوه رنج. دره بین کوه مور و کوه گر ، دشت مور نامیده میشود و دره بین کوه گر و کوه رنج، سعلکی نام دارم. ترتیب این کوه ها را در عکس زیر مشاهده می کنید:

کوه های مور و گر و رنج بر روی گوگل ارث

کوه های مور و گر و رنج بر روی گوگل ارث

برای صعود به قله رنج ، از دو جناح میتوان اقدام کرد،یکی از طرف سه چاه و جان پناه و دیگری از روستای انگره. این مسیرها در پست های بعدی توضیح داده میشود.

پیوندهای در رابطه با این پست:

قله رنج ، بخش دو – صعود از مسیر سه چاه و جانپناه

قله رنج بخش سه – صعود از روستای انگره

در طبیعت:

– آشغال نریزید.

– بی جهت آتش روشن نکنید. برای درست کردن یه چایی آتیشی و لذت بردن از آن، یک آتش کوچک کافی است. لازم نیست هر چه چوب و هیزم را پیدا کردید، آتش بزنید.

– به عقاید مردم روستا احترام بگذارید. شما به محل زندگی آنها وارد شده اید، پس باید تابع قوانین آنها باشید.

روستای کمهر Komehr

کمهر در دهخدا: دهی از دهستان کمهر و کاکان است که در بخش اردکان شهرستان شیراز واقع است و 761 تن سکنه دارد.

کمهر و کاکان: یکی ازدهستانهای هشتگانه ٔ بخش اردکان است که در شهرستان شیراز واقع است و حدود آن بدین شرح است : از شمال شهرستان آباده ، از جنوب دهستان رودبشار، از مشرق دهستان کامفیروز و رود کر و از مغرب ناحیه ٔ تل خسروی . این دهستان در شمال غربی بخش واقع است و هوای آن معتدل و نسبةً سرد و کوهستانی است . از 16 آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده و دارای 2900 تن سکنه است . قرای مهم آن عبارتند از: کمهر، اسفیان ، منصورخانی . طوایف کشکولی بزرگ و کوچک از ایل قشقایی در این دهستان ییلاق می کنند و راه شوسه ٔ شیراز به اردکان و تل خسروی از این دهستان کشیده شده است .

——————————————————————–

روستای کمهر در 20 کیلومتری اردکان قرار گرفته و مرکز دهستان کمهر از بخش اردکان (مرکزی) از شهرستان سپیدان می باشد. دهستان کمهر متشکل از روستاهای چیکان، کمهر،اسفیان،مارگان،مرزیان،تل زری،جوب خله و سرانجلی و دره همیانه می باشد. طبق سرشماری سال 1385، جمعیت دهستان کمهر 3812 نفر بوده و جمعیت مرکز این دهستان، روستای کمهر، 1722 نفر بوده. این روستای سرسبز و کوهستانی در مسیر آبشار مارگون و روستای کاکان قرار گرفت.کمهر پاسگاه انتظامی و مرکز بهداشت دارد. در اطراف روستای کمهر چشمه زار های فراوانی هست. از جمله تفریگاه های اطراف کمهر، تفرجگاه سرمور(sarmoar)  در دو کیلومتری غرب کمهر است. تفرجگاه سرمور تشکیل شده از چشمه هایی خنک و چمنزاری وسیع و تعدادی درخت بید. این محل قبلا یورد عبدالله خان کشکولی بوده. دیگر مناطق زیبای کمهر عبارتند از: تنگ مروارید، دره ناصری، چشمه گل و …  .
روستای کمهر

روستای کمهر

تفرجگاه سرمور

تفرجگاه سرمور

روستای دلخان Dalkhan

دلخان روستایی است زیبا از دهستان ششپیر، بخش مرکزی(اردکان)، شهرستان سپیدان. طبق سرشماری 1385 روستای دلخان از 233 خانوار تشکیل شده که شامل 1231 نفر میشوند. فاصله این شهر تا اردکان حدود 20 کیلومتر می باشد. این روستا در جاده بین روستای برشنه – کامفیروز ، بعد از گردنه یوزگرد واقع شده. از دیدنی های روستا یکی بافت پلکانی و معماری زیبای آن است. دیگری تنگ سرسبز دلخان که در جنوب روستا قرار گرفته، با چشمه های پر آب و درختان سر به فلک کشیده. از ابتدا تا انتهای تنگ حدود 40 دقیقه پیاده روی دارد. همچنین امامزاده ای نیز در پایین روستا واقع شده که مشهور است به امامزاده پیرمحمد.

روستای دلخان

روستای دلخان

در طبیعت:

– آشغال نریزید.

– بی جهت آتش روشن نکنید. برای درست کردن یه چایی آتیشی و لذت بردن از آن، یک آتش کوچک کافی است. لازم نیست هر چه چوب و هیزم را پیدا کردید، آتش بزنید.

– به عقاید مردم روستا احترام بگذارید. شما به محل زندگی آنها وارد شده اید، پس باید تابع قوانین آنها باشید.

دشت مور Moar

شهر اردکان در ارتفاع 2200 متری مابین دو کوه قرار گرفته. نام کوه شمالی شهر، کوه مور است. در پشت این کوه دشتی است که شامل باغات و مزارع کشاورزی بعضی از اهالی اردکان می باشد. دشت مور و در کنار آن دشت ترگه در واقع ما بین دو کوه گر و کوه مور قرار گرفته اند. چشمه سار هایی فراوانی در این قسمت جاری هست، نظیر: چشمه سیب، چشمه علی یار، چشمه رواسکی و … . غیر از اهالی که در اینجا باغ دارند ، کسی برای تفریح به اینجا نمی آید. در واقع دشت مور کمی خصوصی است و فقط برای خود اهالی است. یکی از راه های صعود به کوه گر از همین دشت است. همچنین راه مال رویی وجود دارد که در زمان های قدیم استفاده میشده و از دشت مور شروع شده و پس از سه ساعت به چشمه ششپیر میرسد.

تنگ آلوندی ( چله گاه)

چله گاه تفریحگاهی است معروف در 5 کیلومتری شهر اردکان که تحت نظر شهرداری اردکان است و امکانات نسبتا خوبی دارد، نظیر: محوطه سازی، برق و روشنایی، دستشویی. اداره آموزش و پرورش نیز در آنجا اردوگاه زیبایی  ساخته که معمولا برای غیر فرهنگیان نیز قابل استفاده هست.تعدادی باغ شخصی نیز برای اجاره دادن سکو بندی شده است. اما در انتهای چله گاه کوه ها به هم نزدیک شده و چشمه سارهای زیبایی هست و تنگ آلوندی از آنجا شروع می شود. افرادی که برای گردش به این مکان می آیند حداکثر تا همین قسمت که اشکفتی در کوه هست، جلو میروند. اما اگر بخواهی به سرچشمه رودخانه چله گاه برسی، باید در تنگ آلوندی  در امتداد رودخانه حرکت کنی. در میانه راه هر از چندی چشمه ای هست و بعد از 2 ساعت به آخرین چشمه ها و سرچشمه رودخانه چله گاه میرسی. در میانه راه ، دره ای بزرگ در سمت راست رودخانه هست، که اگر آن را امتداد بدهیم به محوطه پیست اسکی تربیت بدنی می رسیم.

در طبیعت:

– آشغال نریزید.

– بی جهت آتش روشن نکنید. برای درست کردن یه چایی آتیشی و لذت بردن از آن، یک آتش کوچک کافی است. لازم نیست هر چه چوب و هیزم را پیدا کردید، آتش بزنید.

– به عقاید مردم روستا احترام بگذارید. شما به محل زندگی آنها وارد شده اید، پس باید تابع قوانین آنها باشید.